Hechting van organische coatings III

Hechting van organische coatings III

Als het aantal beschikbare OH groepen aan het oppervlak van het substraat de totale bindingssterkte en dus de adhesiekracht bepaalt, zoals we zagen in II , loont het de moeite het aantal OH groepen aan het oppervlak te optimaliseren. Door verschillende chemisch behandelingen zoals blootstellen aan een zure oplossing , aan een basische oplossing en verhitten is het aantal OH groepen aan het oppervlak van aluminium oxide inderdaad te variëren. In de figuur zien we op de x-as dat de fractie OH groepen ( met XPS bepaald) voor de alkalische behandeling het grootst is. Op de y-as staat een maat voor de hechtingsterkte van een ester-modelmolecuul zoals bepaald met infrarood analyse. Er is dus een direct verband tussen het aantal OH groepen en de bindingssterkte voor deze modelmoleculen. Mechanische tests waarmee de adhesie kracht van reële coatings kan worden gemeten bevestigen deze analyse.

From: J.H.W. de Wit, J. van den Brand, F.M. de Wit, and J.M.C. Mol, CORROSION SCIENCE AND TECHNOLOGY, Vol.7, No.1(2008), pp.50~60

Adhesion of Model Molecules to Metallic Surfaces, the Implications for Corrosion Protection